A CHAT ABOUT THE FUTURE

” A little while ago I was interviewed by Zoë Tuithof, an ambitious young starter who just wanted a little bit more info about what I do and what tips I could give her. It became a lovely and inspiring chat, and reading her interview was nothing but a party.
** For now only in Dutch, but we will translate it soon for you.

Cecile is, net als ondergetekende, afgestudeerd aan de opleiding International Lifestyle Studies te Tilburg. Een klein verschil is dat zij in 2010 startte en hiermee tot de allereerste lichting behoorde. Er zouden er nog velen volgen. Wat voor Cecile van grote waarde was tijdens haar opleiding, was het ondernemerschap dat studenten bewust dan wel onbewust op zich namen. De opleiding was nog maar net van start gegaan, en eigenlijk was er nog niets. Docenten en studenten hebben samen de opleiding vormgegeven. Dit was een korte geschiedenis van ILS.


De Global Director van La Futura was van zichzelf reislustig aangelegd. Dit heeft zij dan ook tijdens haar opleiding mogen uiten: een meeloopstage in Spanje, een minor in Vietnam (Global Development Issues) en een afstudeerstage in Londen. Met ‘opleiding’ wordt in deze context ILS bedoeld, maar Cecile heeft ook nog verschillende kunstzinnige opleidingen gevolgd, voordat zij op haar plek terechtkwam. De ziekte die haar op haar achttiende velde, maakte dat zij niet meer aan de fysieke eisen van de dans/musicalopleiding kon voldoen. Ondanks dat ik Cecile heb leren kennen als iemand met een ‘’stoppen is geen optie’’-mentaliteit, werd zij hiertoe gedwongen. Uiteindelijk heeft zij haar weg vervolgd in de vorm van ILS. Dat pakte goed uit, zullen we maar zeggen.

Volgens Cecile is ILS het frame dat de student meekrijgt om hier vervolgens zelf een invulling aan te geven. Voor haar kwam tijdens de specialisaties alles samen. Daar had ze het gevoel écht wat te leren. ‘’Maar’’, zo stelt zij, ‘’ik begrijp vooral nu ik aan het ondernemen ben waarom ik iets moest leren.’’ Ooit richtte zij met een vriendin de blog ‘Sold Out Forever’ op. De blog was vooral gefocust op mode en wonen, samples waren dagelijkse kost. Toch bleek dit niet helemaal meer in Cecile haar straatje te liggen. Ze startte haar eigen blog ‘Wandering the Future’ en ging na haar afstuderen thuis wonen. Drie jaar later komt ze tijd te kort om alle aanvragen in behandeling te nemen en woont ze in een prachtig Amsterdams pand. Hoe ziet het succes van Cecile Cremer eruit?

Een zolderkamertje, eikenhouten bureau, Macbook en hier en daar wat hippe magazines. Zo zie ik het eerste ‘kantoor’ van Cecile voor me. Ik kan het mis hebben uiteraard. Wandering the Future begon als blog. Cecile schreef zich in bij de KvK en ‘’een half jaar later begon het allemaal te lopen.’’ Wat voorafging aan het lopen: tientallen kopjes, bakjes en mokjes koffie met interessante en mogelijke opdrachtgevers, samenwerkingsverbanden, you name it. Een sollicitatie bij TrendOne faalde op het laatste moment. Na vele gespreksronden viel Cecile als allerlaatste af. Toch liet zij zich niet zomaar wegzetten: ze ging er in een andere vorm aan het werk als signal researcher. Classic ILS-werk zou ik zeggen. Een prima start. Hierop volgden nog vele trend-gerelateerde opdracht bij onder andere The Next Big Thing, Trendwatching.com en Trendtablet. Hoe ze aan deze opdrachten is gekomen gaf mij hoop: ‘’Je moet je laten zien. Laat zien wat je kunt, waar je staat en wat jouw visie is,’’ was de gouden tip. Als je mensen weet te raken, zit je goed. Hoe dan ook.

 

Tegenwoordig houdt Cecile zich meer bezig met de grotere verandertrajecten: innovaties en workshops gecombineerd met keynotes. Daarnaast is ze begonnen aan het schrijven van een boek, waarin ze haar eigen ervaringen en trendtheorie samenbrengt. Inmiddels heeft de trendonderzoekster een vaste medewerker in dienst. Daarnaast heeft ze twee partners die ieder hun eigen creatieve bureau runnen. Als aanvulling op het geheel zet zij verschillende ZZP’ers in voor onder andere grafische ondersteuning. Niet lang geleden besloot Cecile haar ‘Trendpolaroid’ in de vorm van open source te delen. Dit onder het motto dat samenwerking versterkt. Ze vindt het concurrentie-idee niet passend bij het werk van een trendanalist: ‘’Ik doe wat ik doe omdat ik geloof dat we er allemaal beter van worden. Ik wil een doel buiten mezelf dienen.’’ Toch moet ze ook aan haar ondernemerschap denken. Dat betekent dat er een aantal basisregels tot stand zijn gekomen, namelijk: maximaal een keer per kwartaal iets gratis doen, en een keer per kwartaal voor een te laag tarief. Dit omdat Cecile het liefst als mens alles zou doen, maar als professional grenzen moet durven stellen. Waar zij eerst het liefst door iedereen aardig gevonden wilde worden, beseft zij zich nu dat dit een loos streven is. Mensen mogen van haar denken wat ze willen, als Cecile voor zichzelf maar weet dat zij anderen niets heeft misdaan. Ik ben er vrijwel van overtuigd dat dit ook niet het geval is.

In 2015 kwam Cecile, toen nog maar net begonnen als ondernemer, in contact met het trendnetwerk La Futura. Zij reisde af naar Oostenrijk om een bijeenkomst bij te wonen. Lang verhaal kort: Cecile werd onverwachts voorgedragen als Global Director en nam, ondanks of juist dankzij haar angst voor de verantwoordelijkheid, de uitdaging aan. Cecile is een kritische geest, zowel naar de buitenwereld als naar zichzelf toe. Ik herken het perfectionisme. Toch heeft zij als jonge ondernemer al heel wat voor elkaar weten te boksen. Ze weet zichzelf als professional te uiten en de juiste personen te connecten om datgene wat zij voor ogen heeft mogelijk te maken. Dit betekent: onregelmatige werktijden- dagen en weken, maar wel veel reizen. Zonder hierover te klagen zegt zij: ‘’Het is geweldig om te kunnen reizen voor mijn werk, maar het kost ook veel energie.’’ De reis waar zij erg naar uitkijkt is die naar een tropisch oord als Bali, waar zij drie weken aan haar boek wil werken. Een combinatie van meditatie, inspiratie en efficiency.

Als me een ding is bijgebleven, en er is heel veel gezegd tijdens deze interviewlunch, dan is het wel: ‘’Ga geen open vacatures sturen, maar vraag mensen een kop koffie met je te drinken omdat het bedrijf je inspireert.’’ Afsluitend gooi ik er gewoon nog een laatste quote in: ‘’Blijf altijd in oplossingen denken, als iets niet werkt betekent het niet dat het per definitie niet goed is.’’ Gewoon doen dus.

An interview with Zoë Tuithof